Encyklopedia Britannica zaliczyła łuk do trzech – obok mowy i ognia – najważniejszych odkryć ludzkości. Trudno dziś przesądzić czy najlepiej posługiwali się nim Mongołowie za czasów Czyngis-chana, czy Indianie, oraz czy Robin Hood strzelał z tej broni najcelniej w historii, ale pewne jest, że łucznictwem sportowym rządzą na świecie od lat zawodnicy z Korei Południowej i USA. Ważną rolę w rozwoju tej dyscypliny odegrała także Polska.

To w polskim Lwowie odbyły się w 1931 roku I Mistrzostwa Świata, a kolejne w 1932 w Warszawie. Polacy – Michał Sawicki i Janina Kurkowska – Spychajowa – byli pierwszymi złotymi medalistami, przy czym ta druga jest postacią wręcz pomnikową. Dominowała na świecie przez 17 lat (z przerwą na II wojnę światową), zdobyła 64 medale, w tym 38 złotych!

Pech (czy bardziej: MKOL) chciał jednak, że najbardziej utytułowana zawodniczka w historii trafiła na „przerwę”dla łucznictwa w programie olimpijskim. Łucznictwo mieściło się w nim od Paryża w 1900 r. do Antwerpii w 1920 r., a wróciło dopiero po 52 latach w Monachium. Od razu skorzystała z tego Irena Szydłowska, zdobywając srebrny medal. W 1996 r. w Atlancie brąz igrzysk ustrzeliły jeszcze Iwona Dzięcioł, Katarzyna Klata i Joanna Nowicka w rywalizacji drużynowej.

Pierwsze zawody w łucznictwie dla niepełnosprawnych odbyły się podczas otwarcia igrzysk w Londynie w 1948 roku. Łucznictwo jest dyscypliną paraolimpijską od roku 1960. Zawodnicy strzelają w pozycji stojącej lub, w przypadku sportowców na wózkach, siedzącej. Niezwykle istotna jest siła fizyczna, bowiem sportowiec w czasie zawodów musi oddać kilkaset strzałów z łuku, który waży ponad 20 kg. Zawodnicy rywalizują w trzech klasach: stojącej (ARST) oraz dwóch siedzących – dla osób z tetraplegią (ARW1) i paraplegią (ARW2).

Co ciekawe, dyscyplinę tę mogą też uprawiać osoby niewidome – mają zamontowane specjalne urządzenia emitujące dźwięk, którego siła zależy od tego, jak blisko środka tarczy jest zawodnik. Odległość od tarczy to 70 metrów, a jej średnica – 122 cm. W łucznictwie można wybrać między dwoma rodzajami łuku, tzw. prostego i zakrzywionego. Osobom niepełnosprawnym poleca się ten pierwszy, z uwagi na łatwość naciągania cięciwy.

Polscy łucznicy należą do światowej czołówki. Najbardziej znana jest para Olejników – Małgorzata i Ryszard, wielokrotni medaliści olimpijscy. Pierwszy medal dla Polski w tej dyscyplinie wywalczyła w 1980 roku Ewa Kwiecińska.