Sportowy fechtunek na szable, szpady i florety ma w Polsce tradycje i medalowy skarbiec, jak na kraj Wołodyjowskiego przystało. Przez wiele lat ubiegłego stulecia byliśmy taką potęgą, że świat mówił wręcz o „polskiej szkole szermierki”.

Zawody w szermierce rozgrywane są na igrzyskach od 1896 roku. Do tej pory rywalizacja wśród szermierzy odbywała się na wszystkich nowożytnych Igrzyskach Olimpijskich. To jedna z zaledwie pięciu dyscyplin olimpijskich z tak długim i nieprzerwanym stażem.

Medale przyznawane są w zawodach indywidualnych oraz drużynowych. Kobiety rywalizują w szermierce od Igrzysk Olimpijskich w Paryżu (1924). W ramach szpady zalicza się wszystkie ciosy zadane w ciało rywala. We florecie polem, w które należy trafić, jest kamizelka przeciwnika, a w szabli zliczane są ciosy od pasa w górę. W odróżnieniu od szpady, gdzie zalicza się ciosy zadawane jednocześnie, we florecie i szabli liczy się pierwsze celne uderzenie.

Polscy sportowcy wywalczyli do tej pory 22 medale w zawodach szermierczych, w tym cztery najcenniejsze. Pierwsze złoto dla reprezentacji zdobył Egon Franke w 1964 roku w Tokio. Za najlepszego Polaka w tej dyscyplinie sportu uznawany jest Jerzy Pawłowski, zdobywca łącznie pięciu medali olimpijskich.

Sport ten powstał w 1944 r. i miał być formą rehabilitacji dla weteranów wojennych. W Polsce trenowany jest od lat 60. XX wieku, ale jej prawdziwy rozkwit przypada na lata 90. Na Igrzyskach Paraolimpijskich szermierka na wózkach debiutowała w Rzymie w 1960 roku. Rozegrano wówczas indywidualne i drużynowe zawody w szabli mężczyzn oraz floret pań. Wszystkie medale zdobyli gospodarze – Włosi.

Obecny system podziału na kategorie pojawił się w Atlancie w roku 1996, gdzie startowano w 15 konkurencjach. Specyfika szermierki dla osób z niepełnosprawnością polega na tym, że zawodnicy rywalizują ze sobą, siedząc na unieruchomionych wózkach, które w czasie trwania walki są przymocowane do platformy szermierczej. Dzięki stabilizacji szermierze znajdują się cały czas w odległości wyznaczonej przed walką. Odległość ta zależy od kategorii niepełnosprawności, długości ramion zawodników oraz rodzaju broni do pojedynku. Zawody odbywają się w trzech konkurencjach: szpadzie i we florecie, którymi walczą i panowie i panie, oraz szabli, która przeznaczona jest dla mężczyzn.

Lista sukcesów Polaków w szermierce na wózkach jest imponująca, a na jej szczycie z trzema złotymi medalami oraz trzema brązowymi stoi Marta Makowska.