Jedna z najstarszych dyscyplin olimpijskich, w której sportowcy rywalizowali już od pierwszych igrzysk w starożytnej Grecji. Wówczas do zwycięstwa potrzebne było trzykrotne przewrócenie rywala lub doprowadzenie do go do tego, by się poddał. Dziś zapaśnicy walczą przez dwie rundy punktowane przez sędziów za wykonywane akcje, rzuty. Rywalizacja prowadzona jest w dwóch stylach: wolnym i klasycznym, w którym dozwolone są chwyty wyłącznie powyżej pasa.

To właśnie ze sportów walki – w tym z zapasów – wywodzi się powiedzenie „rozłożyć kogoś na łopatki” jako synonim bezapelacyjnego pokonania kogoś w sporze. Otóż właśnie taki rzut w zapasach, pod warunkiem utrzymania rywala w tej pozycji choć przez sekundę, skutkuje natychmiastową wygraną pojedynku (niezależnie od aktualnego wyniku punktowego).

Najbardziej utytułowanym zawodnikiem w historii jest Aleksandr Karielin. Rosjanin, poza trzema złotymi i jednym srebrnym medalem olimpijskim, zdobył także dziewięć złotych medali mistrzostw świata. Gdy w 2000 r. przegrał finał IO w Sydney z Amerykaninem Rulonem Gardnerem, była to jego pierwsza porażka od… 13 lat.